Şimdi ben sere serpe kaldıysam
yalnızlığın tahta zemininde,
sırtımı kemiren insan kurularından kurtarın beni
ve gizlediğim aklarımı karalara boyayın,
inatla namus meş'alesinde yaktığınız kadınlara ekleyin
temiz ellerinizle örtün toprak altı edin namussuz ruhlarınızı...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta