Bakışları kırgın, yorgun,Gülmeyi unuttu kadın.
Yaşamak yerine yaşattı sevdiklerini.
Hayallerine koşarken gördü ihaneti,
Vurulup düşse de pes etmedi, şimdi daha güçlü bir kadın.
Gecenin sessizliğiyle konuştu, içine içine haykırdı.
İnandıkları kör ve sağırdı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta