Kadın, zamanın başlangıcından beri var olan bir kudret,
Adem’le Havva’dan beri toprak ana, gökyüzü yıldız,
Savaşlarda silahların susmadığı her dönemde
Kadın, asla susmadı; yeri geldi, haykırdı,
Yeri geldi, içindeki feryadı göğsüne gömerek
Bir çocuğa umut, bir eşe güç, bir toplumda dayanak oldu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta