Havva’dan başlayan hikâyesiyle
Bir yolculuk, yokluktan hiçliğe
Oysa kâinatın muadili kadın
Yaratılışın özeti, varlığın ta kendisi
Tüm yaşamların kaynağı
Güneş gibi, oksijen gibi
İnsanlığın dayanağı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta