Ta doğduğunda başlar ayırım, Şirindir ama kızdır. Sonra çocuk olur kız. Kundak yerine
Yasaklara sarılır.
Genç kız olur bir kat daha giydirilir sırtına yasak Evlenir ‘evinin kadını’ olur. Anne olur ‘annesin’ olur. Sonra görmeden gerçek dünyayı
Bir el çöker boğazına ölür. ‘Haketti’ olur. Söylesin varsa bileni.
İnsan yaşamadan nasıl hakeder ölümü? Dünyada hakkı dağıtan kimdir? Neden kadının payına düşen ölümdür?
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Ülkem kadınını güzel anlamışsınız. Kutlarım.
Kadın olmak zor zanaat...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta