Ne zaman yâr gülse, devirir beni,
Kader neden benle oynuyor oyun?
Uzatsam elimi, tutsam elini,
Sanki oluyorum, kurbanlık koyun...
14- Ağustos 2008
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Halenur Hanım,
Hemen bu tür şiirlerinizin hepsine yazdığım gibi,diyeceğim ki,hep de kadere yüklenmeyin...
Bir düşünün,neden hep devrildiğinizi .Onun sebebini bulun.Ayağınızı kaygan zeminlere değil,sağlam yerlere basın.Ve o zaman da sadece eliniziuzatın,boynunuzı değil,kurbanlık olmazsınız hiç...Bu sözleri, sizi şiirlerinizden iyice tanımış ,sevmiş ve saymış bir dostun,yaşca bir büyüğünüzün içten tavsiyesi diye hoşgörüyle karşılayın lütfen...Şiir güzeldi,kutlarım ,saygılarımla efendim
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta