Anne;
Uyan!
Aç tozlu sandıkları
Dağılsın içime sinen
Bu naftalin kokusu
Çocuk gülüşlerimi al
As pencerelere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok etkileyici, serbest şiir çok yakışıyor size... Bir de hüzün...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta