Kaderimle evliyim, bezm-i elestten beri
Bir kere sözlendik, dönemem geri
Nişanlar yaptık cennet ağacının altında
Yüzüğüm takıldı ruhuma, veremem geri
Nikâhımı, kaderimle kıydı, yaratan
Şahidim melekler, zaman ve mekân
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta