Kaderimin sen kısmı... Bir günah kadar derin,
Bir zulmet kadar ağır, bir sevdâ gibi ince.
Âh şu benim sîneme sen yâr olup düşünce;
Bir âh olur gönlümce sen kısmı bu kaderin...
Sen kısmı bu kaderin... Bir mecbur vakit sanki
Ve benim zalimliğim; sende mahmur bir bakış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta