“Ona, hiç sevmediği, beceremediği şeyi yaptı yine; şiir yazdı. Durup dururken gitti eli kaleme öylece. Allem etti kallem etti, yazdı yine el. “Kadir’ime…” dedi yazdı. “Kaderime…” diye ekledi.
...
Bu şehirde…
peşinde olduğun ise Aşk;
kayboldun!
Benim gibi…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta