Nedeyim kaderim, nedeyim seni,
Yar olmadın, güldürmedin nedeyim.
Bir yüz verdin, gülmeye hasret,
Bir ömür güldürmedin nedeyim.
Ne dertler verdin, derman bilmeyen,
Bir çehre ki, yıllar yılı gülmeyen.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Kaderin kıskacında çaresiz bir feryattı okuduğum.
Kaderinizin yönü mutluluğa huzura dönsün.
Harikaydı şiiriniz....
Saygılarımla
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta