Nedeyim kaderim, nedeyim seni,
Yar olmadın, güldürmedin nedeyim.
Bir yüz verdin, gülmeye hasret,
Bir ömür güldürmedin nedeyim.
Ne dertler verdin, derman bilmeyen,
Bir çehre ki, yıllar yılı gülmeyen.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Kaderin kıskacında çaresiz bir feryattı okuduğum.
Kaderinizin yönü mutluluğa huzura dönsün.
Harikaydı şiiriniz....
Saygılarımla
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta