Özendim de bir Yusuf-u Kenan’a,
Attı beni kör kuyuya kaderim.
Yunus ile suya girdim yan yana
Çıkarmadı bir kıyıya kaderim.
Bunalmışım, alan yoktur gadamı
Bu mahşerde duyan olmaz sedamı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta