Kader… Ne kadar kaçarsan kaç, en sonunda seni bulur. Bazen en çok istemediğin yerdesin, bazen de hiç hayal etmediğin bir anda, bir mucizenin tam ortasında. Çabalarsın, planlarsın, hayaller kurarsın… Ama kader, kendi bildiğini okur. Zamanla anlarsın ki her şey olması gerektiği gibi oluyormuş. Kaybettiklerin, seni bulman içindi. Gidenler, yer açmak içindi gelenlere. Ve yaşadığın her acı, aslında seni olman gereken kişiye dönüştürmek içindi.
Kader adil midir bilinmez… Ama sabredenin yolunu mutlaka bir gün aydınlatır. Çünkü bazen en büyük mucizeler, en çaresiz anlarda gelir. Ve o an anlarsın: Kader, bazen geç gelir… ama asla yanlış kapıyı çalmaz.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta