Hasretinden bir gün, ben öldüğümde
Sakın sen ağlama, sen üzülme hiç.
Bedenim toprağa gömüldüğünde
Kaderde yanımdan sessizce geç git.
Mevsim birer birer kışa dönerken
Hasretin bağrında yanıp sönerken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
