Bu kader sadece kederden ibaret.
Aslında kalemim sana hasret,
kağıtlarımın hepsi boş,
kağıtlara yazmak çok hoş.
Ne dersin?
Bu kader ve keder tevâtürünü geçip şair olalım mı bizim şiirimize ?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta