Kader bize kötü oyun oynadı
Herşey bir yaprak gibi birtarafa savruldu
Elimizde ne varsa biranda uçup gitti
zorluklarla kurduğumuz o yuva bozuldu
Bütün herşey bitti dediğim andı
İçim günlerce yandık ça yandı
Hala bi tarafım orada kaldı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir tekniğinden bihaber bir karalamadan başka bir şey olamayan bir çalışma
Kader örmüşse ağları kaçınmak imkansız gibi.güzel bir anlatımdı.tebrikler
Şiirde gerçek bir yuvanın istenmeye istenmeye tek taraflı yıkılışını anladımki cok cok üzüldüm inanki doğru ise kurgu degılse ki doğru yaşanmış gibi ne acı ama insnın ne zoruna gıderse hakkında hayırlısı oymuş umarım hayırlı olur daha güzellıkler sızı bekler sevgılı şaırım saygılarımla
selami
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta