Rüzgâr, bu eski köprüyü sarmış karartıyor,
Yıllar, telâşlı yüzleri her gün sarartıyor.
Dönmekteler saat-başı akreble muttasıl,
Her bir adımda yaklaşılan vâdedir asıl.
İnsan, yosunlu rıhtıma bağlanmıyan gemi,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta