Kader konuşunca ben susarım
Ben susunca içim konuşur.
İçim konuştukça kalemim yazar.
Kalemin yazdıklarını bir başkası okur.
Bir başkasının okuduğunu diğerleri duyar.
Ve duyulur evrende yazdıklarım.
Sessiz çığlıklarım duyulur başka kulaklarda.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta