Kader konuşunca ben susarım
Ben susunca içim konuşur.
İçim konuştukça kalemim yazar.
Kalemin yazdıklarını bir başkası okur.
Bir başkasının okuduğunu diğerleri duyar.
Ve duyulur evrende yazdıklarım.
Sessiz çığlıklarım duyulur başka kulaklarda.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta