Hiçbir şey tesadüf değil aslında,
Seninle karşılaşmamız da
Olmadığı gibi…
“Geliyor” dedim,
Ya Azrail,
Ya ömrümün geri kalanı.
Yüzüm kızarmıştı tabii, ha ha ha
Gülmüştüm biraz,
Meğer insan
Duygularla baktığında
Her şey bambaşka oluyormuş.
Çok sevdim ben onu,
Hem de çok.
Biri kem gözle baktı diye
Bir mahalleyi ayağa kaldırdım.
Bazen onu ne kadar sevdiğimi söylediğimde
Kader, kısmet dedi.
Kadere inanmanın ne olduğunu biliyordum,
Ama kısmet dediği şeyi
Gidip araştırdım bu arada.
Gelecekteki olayların seyrini belirleyen,
Varsayımsal,
Kişiselleştirilmiş bir güçmüş.
Adına “kısmet” diyorlarmış.
Sinirleniyorum tabii bazen…
“Ulan” dedim,
“Sana o sokaktan geçme demedim mi?”
Biri mi zorladı seni?
O sokakta,
Karşılaşalım diye…
Of…
Of…
Of…
Hiçbir şey tesadüf değil aslında.
Yaşayacakmışım bu aşk acısını,
Meğer bu da benim sınavımmış.
Hani ilk karşılaştığımızda da söylemiştim:
Geliyor dedim…
Ya Azrail,
Ya ömrümün geri kalanı.
Meğer o,
Benim sınavım olmuş.
Aslında ona hiç beddua etmiyorum,
Biliyor musun?
Sadece…
Benim yandığım kadar
Yüreği yansın isterim.
Şiir Mustafa çeker ✍🏻
Aygül ZadeKayıt Tarihi : 3.1.2026 18:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!