Kader kadar ağır Şiiri - Dağlar Özügüç

Gece yatağa aç girip
Sabah kılıcını kuşanana adam derim
Açlığa dayanan adaletsizliğe sessiz kalmaz
Ne olursan ol ama yoksulun yanında ol
Bir omuz çökerse kaç kişinin yandığını kimse bilmez
Çözüm arar gibi duran çok olur
Ama yük taşımaya niyeti olan azdır.
Doğruyu söylemenin bedeli ağırdır derler
Adalet kalabalıkla ilgilenmez; yalnızlığı sever
Vicdan, susarak korunmazmış
Zulüm biraz da sessizlikten doğarmış
Garip bir düzen bu;
kader kadar ağır taşın altına elini koymayanlar
Sözün en yükseğini söyler
Ama tarih, konuşanları değil
İnançla cesaretle direnenleri yazar