ne garip insan denilen varlık ne karmaşık hayat çizgimiz
bazen fırtınalar kopuyor deli gönlümde bazen gece kadar sessiz
herşeyi yakıp yıkmak geçiyor aklımdan çok zaman birşeyleri değiştirmek
umutsuzluğa düşüyorum karamsarlık kaplıyor ruhumu
bazende şükrediyorum elimdekilere ya olmasalardı diyorum yaşanmışlıklar
güzel gözlerin geliyor aklıma o gülüşün ya görmeseydim diyorum onları bir ömür
ya tutmasaydım o elleri bir daha sana hasret gitseydim
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta