Kader Şiiri - Emrah Kırıcı

Şimdi şu telaşlarımı şöyle bir bıraksam
Yine de içi dolmaz boşlukların,
Zıttı ile sınanır insan;
Yüreği sevgisizlikten kor olana,
Sevgi biçmez kader...
Bahçesinde gül yetiştirende bir,
Diken yetiştirende,
Kerameti gül de bulup,
Dikenleri yadırgayan da kabahat.

Şimdi telaş yerine afiyet olsa;
Bahçe gül, bahçe diken.
Sofra dolu, sofra boş.
Olsa ne olmasa ne...
Tadı yoksa hiç birşeyin,
Ne ağızda ne de gönülde.