Üşürüm esbaplarımın içinde
Yalnızlık öznesi hayatın her biçimde
Soğuk rüzgarların her esişinde
Takır tukur ayak sesleriyle her gelişinde
Uzar geceler, ölümden gaddar geceler
Ve yalnızlık
Unutturmaksızın ismini heceler. .
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta