Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yüreğiniz dert görmesin yürekten kutlarım muhabbetle
buda benimki
Handegül'üm
İlk akşamdan, gece oldu,
Bunca zülüm nece oldu,
Bir okunmaz hece oldu,
Zulme zulüm nece oldu.
Yıllar yılı beklediğim,
Yüreğimde sakladığım,
Hasretini kokladığım,
Goncagül'üm nece oldu.
Yaylalarda yavruağzı,
Kader denen, kara yazı,
Yüreklerde aynı sızı,
Ayşegül’üm nece oldu.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta