Bir parkta
El ele tutuşup oturamadık
Diz dize konuşamadık
Arzu ile dolduk
Yandık-tutuştuk ama kavuşamadık
Üzülme bir tanem kader utansın.
Şu yalan dünyada
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel,çok anlamlı olmuş. Ellerinize sağlık.
Sevgi ve sağlıkla..
Münir ÜSKÜDAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta