birgün bu satırları yazarken
evimin yıkılacağını,
çadırda yaşayacağımı
özlemle geçmişimi ancağımı bilemezdim.
artık geleceğimi değil geçmişimi istiyorum,
herkes bir kere ölür ben hergün ölüyorum.
bir enkazın ağırlığı var üzerimde
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta