İçimiz yanar bazen, sanırız yine kader,
Nedense hep bizlere, yazılmış elem, keder,
Kim yakar bu ateşi, sormayız bir kez olsun,
Sığınmışız kadere, diyen yok “artık yeter”.
15 Mayıs 2014-Perşembe/ İzmir
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta