Hızla geçen zamanda hep boynu bükük,
Ağlayıp güldüren heves olmuşsun.
Mevsimler içinde bahar gibiydin,
Zamansız başlayan kışa dönmüşsün.
Sengiyle,şefkate her zaman hasret,
Rüzgarla uçuşan yaprak olmuşsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




t e b r i k l e r i m l e
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta