Umudumuzu en köhne meyhanelerde unuttuk.
En kırmızı şarap kadehlerinde kaldı gözbebeğimiz.
Yudum yudum tükettik ömrümüzü.
Yudum yudum eridik.
Biz sevmeyi öğretemedik...
Düşlerimiz içtiğimiz sigaranın dumanlarıydı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta