Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler düşündürücü bir şiir...'İç organlarım ibret tablosu ressamsız resim'hele ki yürek net bir tablodur; bulunduğu bedenin yansımasıdır ama yüreğin içindekini görebilene,yaşanmışlıklarını anlayabilene..beden tek başına maddedir,onu anlamlı kılan da ruhtur,ruha yönünü veren,ne yapması gerektiğini söyleyen de akıldır.Descartes'in dediği gibi'Bir seyi o şey yapan şey'Ruhunuz darda kalmasın hiç birzaman...
Saygılarımla...
SLM
Ağır bir çalışma..
Size benim organ bağışı şiirimi okumanızı öneriyorum.İyi çalışmalar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta