Her yer karanlık artık, gittiğin günden beri,
Bir daha doğmaz güneş sen dönmezsen gönlüme,
Vazgeç boş emellerin hayalinden dön geri,
Kaçmakla sönmez ateş sen dönmezsen gönlüme,
Şu uzak seslenişim sana yakın çağrımdır,
Hasretinle beslenen dinmeyen kalp ağrımdır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta