Umutlar arkamızdan ağlıyor gidişimize
Kimsesizliğimizi geride bırakıyoruz
Tek bir gözyaşı bile kurumadan ayrılıyoruz
Çok uzaklara.
Karanlığın özleme, sevgiye hasret kaldığı
Belki de,
Bilinmezliğin insanın içini kör ettiği anda
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta