Bitmez yolculukların üstüne yazılmış esvedi.
Varmadığım meskenler viran, durmadığım duraklar harap...
Kaçıyorum kendimce kendimden kaçıyorum.
Gecenin yargıcına sakladığım sızılar kafamın bir kenarında karınca karınca büyürken,
Gözlerim aralanıyor ön saflara doğru hakim olamadığım bir kudretle.
Artık bakışlarıma dahi söz geçiremiyorum ya oda ayrı bir acziyet.
Küllerini savurmak istediğim düşler önümde hakikat olarak maziyi canlandırıyor.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta