Herşey aynı,
Dalgalanmaları göklere paralel,
Yüreklerimiz hariç.
Pas tutmuş zaman,
Sokaklardan ülkelere ve oradan da atlaslara,
Yani sıkıştırılmış bir kışlık elbise mekan,
Insan olmaktan daralmışlığımızın yanında.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




İnsanoğlu bu dünyaya maddi yönden itminan bulmak için değil, Rabbine hakkıyla kulluk yaparak, ahiret alemindeki baki cennetleri ve onlarda münderiç olan sonsuz saadetleri kazanmak için gönderilmiştir. Bu dünya, tatma yeri, öbür alemse doyma ve itminan bulma yeridir.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta