derin bir sessizlik içindeyim,
ne yansımam var denizin üstünden…
ne de geceleri susmak bilmeyen sesim
ve sonrasında soluk soluğa nefesim,
dinledikçe kendimi duyabildiğimi sandıkça kendimi,
kaldırır bir başıma…
yoksulluğu yokluğu dinlerim..
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta