Bir tavan arası yalnızlığına saklamışım seni.
Bir gün çıkarılmak üzere orada unutulmuş tozlu kitapların arasında
Kurumuş bir gül.
Sohbete dalmış üç beş tahtakurusu,
İki örümcek telaşlı.
Eve açılan kapağın çürümüş döşemesinden damlıyorsun içeriye.
İsmin bir sitenin çevrimiçi sayfasında ilişiyor gözüme;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum.
Yüreğinize sağlık
Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum
Güzel demişsiniz
dilinize sağlık
Teşekkür ediyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta