Şu duvarın arkasına geçeyim... kahrolası koku! kaçarken ne vardı sanki çöp kutusuna girecek...
Gölgeler karanlıkta beni takip ederken sokak lambaları da onlardan yana gibi duruyorlar.
Ya bu sessizlik; çıt desem duyurmak için orda, ordaa diye haykırıverecek gibi.
Nefesim bile kızılderili dumanı gibi burdayız, diyor... Nedir bunları bana bu kadar düşman eden
şey.
Hele gözlerim, tüm içimdeki hainliğe rağmen masum, sahte bir bakışla dolu... Bazen beni bile
kandıracak oluyor ki birden kendime geliyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta