Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bugün, üşümeliyim üşüyüp titremeliyim.
Sen, beni ateş olmuş, bedeninle ısıtmalısın.
Bugün, ben olan beni unutmalıyım.
Sen, beni beni, bana hatırlatmalısın.
Şiirinizi
begeniyle okudum
vaaaaooov çok güzel bir şiir...ne güzel duygular bunlar......)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta