gece öyle bir şiir düşündüm ki!
yazamadım.
uykum çoktu,
elektrik yoktu.
uyudum.
sabah tekrar denedim uyanınca,
dökemedim dizelere..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Belki tekrar yakalarsınız, yine elektrikler kesilince. Hem biz de yakalamış oluruz böylece...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta