Her gece kendi mezarımın başında
Bir önceki günden daha hazin şekilde ölünce anladım.
"İnsan bir kere ölür" sözünün yalandan ibaret olduğunu.
Her gün yine aynı mezarın başında
Bir önceki günden daha eksik kalktığımda anladım.
Yaşamak ölmektende kaçınılmazmış meğer.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta