Ne tuhaf,
Doğup büyüyüp sonra ölüyoruz.
Hepimizin ayrı derdi var, ayrı koşuşturmacası.
Bazen birbirimize çarpıyoruz,
Ve zaman çalıyoruz sadece ömrümüzün bir kısmından.
Ölüm denen illet; sadece ölüm haberi alınca aklımıza geliyor, bir yakınımızı kaybettiğimizde aklımıza geliyor ya da en fazla gün içinde 3 dakika konuşulan ve sonra unutulan muhabbet oluyor.
Oysa hep farkında olmalıyız bunun.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta