Ne tuhaf,
Doğup büyüyüp sonra ölüyoruz.
Hepimizin ayrı derdi var, ayrı koşuşturmacası.
Bazen birbirimize çarpıyoruz,
Ve zaman çalıyoruz sadece ömrümüzün bir kısmından.
Ölüm denen illet; sadece ölüm haberi alınca aklımıza geliyor, bir yakınımızı kaybettiğimizde aklımıza geliyor ya da en fazla gün içinde 3 dakika konuşulan ve sonra unutulan muhabbet oluyor.
Oysa hep farkında olmalıyız bunun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta