Ne tuhaf,
Doğup büyüyüp sonra ölüyoruz.
Hepimizin ayrı derdi var, ayrı koşuşturmacası.
Bazen birbirimize çarpıyoruz,
Ve zaman çalıyoruz sadece ömrümüzün bir kısmından.
Ölüm denen illet; sadece ölüm haberi alınca aklımıza geliyor, bir yakınımızı kaybettiğimizde aklımıza geliyor ya da en fazla gün içinde 3 dakika konuşulan ve sonra unutulan muhabbet oluyor.
Oysa hep farkında olmalıyız bunun.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta