Gözlerim kirli değmesin sana nazarım
Bilirim kalbindir evim kalbin mezârım
Feryat edip çağırsa da aşk bülbüllerin
Geçti bahâr geçti hazân soldu gülzarım
Tek sermayem o da rehin sana muhlisim
Boğuldum içimde karanlığa müflisim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta