Ben, bu zamanların sarhoşuyum;
ben, yalnız bu an'lardaki ayyaşım...
Gözüm kızarır
babam kızar,
çıkarır geceleri gökten,
yerden,
heryerden,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




kafka'nın (halt) böceğinin karnnı kaşıyıp durmak!
ne sunturlu bir argümansa işte ve nerden ulaşıp nasıl çat(ır)tıysa -niyeyse niye; nasılsa nasıl-
uranyum armonisinde bir lezizlik...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta