Yirminci yüzyıl insanlarıydı bunlar,Martha!
Yaşadıklarını sanıyorlardı
Tutkulu yaşamlar çelmişti akıllarını
Oysa, el ele tutuşmak
Sevişip, gülüşmek vardı.
Ben anlayamazdım onları Martha!
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Yüreği insan için çarpan
Yüreği insan için çarpan
Yüreği insan için çarpan
............Öpüyorum saygımla ellerinizden BABACAN...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta