Ne, seni- beni sordular, o yolculukta...
Ne sardılar,senin- benim yaralarımı...
Tahmin edebiliyorduk gerçi,
Peşimizde bir rüzgarın deliye döndüğünü...
Gün uzar yüzyıl olur...
Fotoğraflara özgü; o donuk gülüşler...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




gerçekçi ve yürekten tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta