Bir andı ve güzeldi yaşam
toprak bir evin gölgesi gibi,
bir tarih anımsıyordu insanlar
sonra asırlık bir kavak serinliyordu.
Betoneme katlar arasında
Kuşların cıvıltısına karışıyordu,
Eski evlerin damlarından yükselen
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta