Yol kokan trenler rayında dinlerken geceyi,
Ben rüzgarsız kalmış kırlarda bulutsuzum.
İstasyonlarda kaç şair kaç ayrılığa bilet keser bilmez gece. Ne de olsa güne umut yazar insanoğlu.
Yalnız bir yolcuydun.
Şimdi yangın dudakların beni yakar bir şarkıyla.
Bana hasret çizgisi dolu sayfann satır aralarında hicranlaşırım.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta