Yol kokan trenler rayında dinlerken geceyi,
Ben rüzgarsız kalmış kırlarda bulutsuzum.
İstasyonlarda kaç şair kaç ayrılığa bilet keser bilmez gece. Ne de olsa güne umut yazar insanoğlu.
Yalnız bir yolcuydun.
Şimdi yangın dudakların beni yakar bir şarkıyla.
Bana hasret çizgisi dolu sayfann satır aralarında hicranlaşırım.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta