Yapraklar düşüyor yine,
Rüzgârın canı sıkılmış belli.
Bir köşede oturuyorum,
Neye üzüldüğümü bile bilmeden.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ben her ayı severdim. Bu sene Eylülü sevmedim. Ekimi de sevmedim. Umudum tükenmeye başladı. Kasımı, Aralık'ı, Ocak'ı, bundan sonra hiçbir ayı sevmeyeceğim gibi geliyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta