Ebabil kuşları düşmüş peşine,
Kaç git sevgili, sığınacağın bir yere…
Belli ki kızdırmışsın Yaratıcıyı;
Üzmüşsün yaratılanı boştan yere
İşkence etmişsin, kızgın çöllerde gere gere…
Çek üstümden şu koca fillerini,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




« Rabbinin fil ashabına ne etteğini görmedin mi? O, onların düzenlerini boşa çıkarmadı mı? Ve üzerlerine sürü sürü ebabil kuşları göndermedi mi? Ki her biri onlara ateşte pişirilmiş çamurdan taşlar atmışlardı. Allah (u Teâlâ), onları pişmiş ekin tanelerine çeviriverdi. » Fil Suresi
Bu şiir Fil Suresinden ilhamlanıp, ona telmihen yazılmıştır... Bu yorumu okuduktan sonra şiiri tekrar okuyunuz...
Selamlarımla... stzm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta